شعر آدم

ابوالحسن درویشی مزنگی( آدم )

شعر آدم

ابوالحسن درویشی مزنگی( آدم )

۴۹ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «شعر نو» ثبت شده است

 

می خوانمت!

عاشقانه ...

همچون غزلی ناب

صمیمی

مثل یک دوبیتی لطیف

عمیق

شبیه یک رباعی پرمعنا

باشکوه

چون قصیده ای زیبا

مانند منظومه ای نو

...

به قصد قربت می خوانمت!

 

با شب

نسبتی روشن داشت

ماه بود

 

همسفره با نان و نمک

همنشین

با خاک و خاکستر

 

گوش دردهایش

چاه بود

و زبان شادیش

لبخند کودکان

 

آیه های آزادی را بشارت می داد

 

و معجزه اش

نان و خرما بود

پینه بسته بر شانه هایش!

 

 

چه ساده گذشتی

بی گره بر پیشانی

بی لبخند بر لب

بی عشقی

بی نفرتی

بی حتی نشان ترحمی

*

چه ساده می گذرد

بی یاد آن همه لحظه ناب

بی مرور خاطره ای

بی فرصت دود کردن یک نخ سیگار

بی حتی مجال آه

 به همین سادگی!

بی حتی نقطه ای

که پایان را خبر بدهد.

 

کاش

می شد

دوباره نگاه کرد

دوباره گریه کرد

دوباره خندید

 

کاش می شد

دوباره

عاشق شد!

ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم